11 mitów o zdradzie

11 mitów o zdradzie, które warto obalić!

1. Za zdradę zawsze odpowiadają dwie osoby.

Nie. Za zdradę odpowiada osoba, która zdradza. Problemy w związku mogą istnieć, ale zdrada jest wyborem, a nie koniecznością. To jednostronna decyzja, za którą odpowiedzialność ponosi osoba zdradzająca.

2. Po zdradzie związek staje się silniejszy.

Rzadko tak bywa. Dla wielu osób zdrada oznacza koniec świata. Może stać się raną, która nigdy w pełni się nie zagoi — niezależnie od upływu czasu, rozmów czy terapii. Statystyki wskazują, że 60–70% par po zdradzie rozstaje się w ciągu pięciu lat. Niektóre pary rzeczywiście odbudowują relację i tworzą bardziej świadomy związek. Inne pozostają razem, ale tracą bliskość i poczucie bezpieczeństwa. Jeszcze inne się rozstają.

3. Zdrada oznacza, że partner nie jest już atrakcyjny.

To nieprawda. Osoba zdradzająca niekoniecznie szuka kogoś „lepszego” — często szuka po prostu czegoś innego. Zdrada mówi więcej o osobie, która się jej dopuszcza, niż o tej, która została zraniona.

4. Zdradzają tylko ci, którzy są nieszczęśliwi w związku.

To mit. Ludzie zdradzają z różnych powodów: z nudy, potrzeby adrenaliny, niedojrzałości czy impulsywności. Nie zawsze dlatego, że ich związek był nieudany.

5. Zdrada to tylko seks.

Nie. Zdrada emocjonalna, sekrety, ukrywane rozmowy czy randki online również mogą być formą zdrady. Złamanie zaufania nie musi mieć wymiaru fizycznego. Często zaczyna się od tajemnic, zatajania faktów i wiadomości ukrywanych w telefonie.

6. Mężczyźni zdradzają częściej niż kobiety.

To stereotyp, choć dane statystyczne w niektórych badaniach rzeczywiście wskazują na częstsze deklarowanie zdrad przez mężczyzn. Kobiety również zdradzają, choć motywacje mogą być różne. Zdrada kobiet bywa częściej wiązana z zaangażowaniem emocjonalnym, ale niezależnie od płci może być równie bolesna.

7. Kto raz zdradził, będzie zdradzał zawsze.

Niekoniecznie. Niektórzy powielają ten wzorzec, ale zdarza się również, że zdrada staje się impulsem do głębokiej refleksji, zmiany postępowania i przewartościowania życia. Jeśli jednak zdradzanie jest utrwalonym schematem, związanym na przykład z ciągłą potrzebą atencji, ryzyko jego powtórzenia może być większe. Historia wcześniejszych zdrad, postawa wobec własnych czynów, uczciwość i gotowość do zmiany mogą mieć znaczenie, ale nie dają pewnej prognozy.

8. Zdrada online to nie zdrada.

Zdrada nie musi być fizyczna. Flirtowanie w wiadomościach, sexting czy emocjonalne angażowanie się w relację internetową również mogą niszczyć związek i podważać zaufanie.

9. Osoby zdradzone zawsze chcą znać wszystkie szczegóły.

Nie każdy chce je poznać i nie każdy ich potrzebuje. Nadmiar szczegółów może niekiedy pogłębiać cierpienie. Każdy człowiek inaczej przeżywa zdradę i potrzebuje innych informacji, by zrozumieć sytuację i rozpocząć proces zdrowienia. 

10. Zdradę można wybaczyć, jeśli naprawdę się kocha.

Miłość nie jest magicznym lekarstwem. Można kochać i odejść. Można też zostać i nigdy nie odzyskać dawnego spokoju. Wybaczenie jest osobistą decyzją, a nie obowiązkiem. Nie każdy potrafi wybaczyć — i nikt nie ma obowiązku tego robić.

11. Zatajenie zdrady może uratować związek.

To złudne przekonanie. Zatajenie zdrady może pozwolić utrzymać relację na powierzchni, ale niekoniecznie uleczy ją od środka. To jak kolos stojący na pękniętym fundamencie — prędzej czy później rysa może się pogłębić. Jeśli prawda wyjdzie na jaw, co również się zdarza, może uderzyć z ogromną siłą. Wówczas zniszczenia bywają większe, niż gdyby prawda została ujawniona wcześniej. Zatajenie może sprawić, że związek będzie trwał, ale nie oznacza to automatycznie, że każda niewyjawiona zdrada musi doprowadzić do jego rozpadu. Jednocześnie utrzymywanie tajemnicy może pozbawiać drugą osobę możliwości podejmowania świadomych decyzji o własnym życiu i relacji.

***

Nie musisz być idealną partnerką, żeby zasługiwać na wierność. Nie musisz też udowadniać, że ktoś był złym człowiekiem, żeby uznać, że jego zachowanie było dla Ciebie nie do przyjęcia.

To dwie rzeczy, które warto od siebie oddzielić.

Wierność nie jest nagrodą przyznawaną partnerowi za to, że dobrze się sprawuje. Jest elementem umowy między dwojgiem ludzi. Jeśli ktoś przestaje chcieć jej przestrzegać, może rozmawiać o zmianie zasad albo zakończyć relację. Zdrada nie staje się koniecznością tylko dlatego, że sytuacja jest trudna.

---

Może brakuje jeszcze jakiegoś punktu?

Źródło: psycholog Elżbieta Prończuk, Facebook.